เกริ่นก่อนว่า ตั้งแต่เด็กๆ (ประถม) ก็เรียนภาษาจีน เรียนเยอะมากมากก
ถึงขั้นกลาง ตอนนั้นรู้สึกดีมากเลย แต่ก็อยู่ๆก็เปลี่ยนอ. ไม่ได้เรียนไปพักใหญ่ๆ
ตอนนั้นก็เรียนไป สักแต่ว่าเรียน เหมือนเรียนภาษาอังกฤษ
 
พอกลับไปเรียน (ประมาณม.ต้น) มันไม่ใช่อะกิ๊ฟ เรียนแล้วมันไม่ชอบ
ตอนนั้นต้องบอกว่าบ้าแฮร์รี่ บ้าลอร์ด เราก็อยากอ่านอะไรภาษาอังกฤษ
skill อังกฤษ ที่พอๆกับจีนกลาง มันดีดขึ้น ขณะที่ skill จีนกลาง เริ่มลงไป
เพราะ 1 ไม่ชอบ 2 อะไรแม่งจะยากขนาดนี้วะ จำไม่เคยได้ (จขบ.เป็นคนที่จำไม่เก่ง สมองปลาทองสุดๆ จนบัดนี้ยังจำวันเกิดใครไม่ได้เลย ยกเว้นของตัวเองกะแม่ จำรหัส นศ กะพาสได้เพราะใส่ทุกครั้ง ไม่งั้นก็ลืม - -")
 
พอม.สี่ โอ้วว เรียนทุกสิ่งอย่าง ตามฉบับเด็กม.ปลาย เลข อังกฤษ สังคม บลา บลา บลา
ชีวิตก็วุ่นวายอ่ะนะ
ตอนนั้นก็เริ่มรู้สึกว่า มันน่าเบื่อ(มากกกก) และยาก(มากก) กลัวเอนท์ไม่ติด กลัวอื่นๆนานๆ
เอาเวลาไปทุ่มกะภาษาอังกฤษ (อีกแล้ว) จนเมพ ตอนนี้มาเรียนอินเตอร์ได้อย่าง(เกือบ)ชิว
 
ตอนนี้ก็ขึ้นปีสามละ กลับมาเรียนอีกครั้ง ด้วยการเรียน ห้าชม.รวด (ไม่ต้องบอกมั้งว่าที่ไหน)
พบว่าตัวเองโตขึ้นเยอะเลย
อย่างน้อย ก็ทนได้จนจบ... - -" (คือเมื่อก่อนเนี้ย ครึ่งชม.ก็ดูนาฬิกาละ เมื่อไหร่จะจบ(ฟระ))
อย่างน้อย การเรียนที่ผ่านมาก็บอกกะตัวเอง(และหลายๆคนที่เคยคุยด้วย) ว่า อะไรจะสำเร็จก็อยู่ที่ความพยายาม(ขั้นเมพ) ของตัวเราเอง การที่เราเรียนจีนแล้วห่วย และกาก อะไรขนาดนั้น
ก็เพราะเราไม่ได้ทุ่มเทกับมันไม่ใช่หรอ? จะลองทุ่มเทกะมันสักครั้ง
อย่างน้อย ก็ได้รู้ว่า ภาษาจีน มันก็เป็นภาษา ... มันทำให้คิดถึงตอนเด็กๆ ที่ชอบภาษามากๆ อยากเรียน อยากรู้ อยากคุยกับคนอื่นรู้เรื่อง 555 แม้ว่าตอนนี้จะไม่ได้รู้สึกอย่างงั้น แต่ลึกๆแล้ว ก็ยังแอบชอบการเรียนภาษาอยู่
 
ที่กลับมาเรียน ก็คงเพราะไปเมืองจีนมาด้วยมั้ง
คือเปรี้ยวไง ไปกะแม่ และอาม่า และอากู๋ ซึ่งที่ไปเนี้ย แม่พูดได้คนเดียว ลูกพูดได้แบบงงๆ (ความรู้สมัยประถม)
แล้วตีตั๋วทัวร์ไม่ง้อไกด์ (คือไปเอง ไปลุยเอาตรงนั้น โรงแรมก็ไม่มีนอน ต้องวิ่งหา)
เอา มือถือไปเปิดดิก - -"
ชีวิตอนาถมาก ถึงมากที่สุด
ก็เริ่มรู้สึกจริงๆ ว่าเมืองจีน ก็เหมือนญี่ปุ่น ก็เหมือนตอนไปญี่ปุ่น
คือรู้สึกจริงๆ ว่า ภาษาอังกฤษ มันไม่ได้ "สากล" ขนาดนั้น
คือมันสากลในระดับ สนามบิน-โรงแรมใหญ่ๆ-ที่เที่ยว-และร้านขายของนักท่องเที่ยว
แต่ กับ local แล้ว คุณพูดอังกฤษไป เค้าทำหน้า งงกลับมา... มันไม่เหมือนฮ่องกงหรือสิงคโปร์ ที่ยังพอรู้เรื่องบ้าง
พอคิดใน scale นี้แล้ว พูดถึงเศรษฐกิจ และอื่นๆ ลองคิดดูสิ ว่า มันสำคัญแค่ไหนที่น่าจะเรียนรู้...
ก็เลยกลับมาเรียน
 
(แต่จะรอดไม๊เนี้ยสิ 5ชม.รวด orz!!! วันนี้ยัดน้ำหวานไปสองขวด กะขนมอีกสองห่อ น้ำตาลในเลือดต่ำไปจริงๆสินะ!)

Comment

Comment:

Tweet

ผมเองก็อยากกลับมาเรียนภาษาจีนอีกเหมือนกัน แต่

ติดงานวาดเนี่ยสิ

ป.ล.เมื่อก่อน ผมต้องเรียนด้วยตัวเองด้วยซ้ำ

เพราะไม่มีปัญญาไปเรียนที่อื่น ยากแต่ชอบอะconfused smile

#1 By 121 on 2011-06-12 13:51